Âşık Veysel
Karanlık dünyanın renkli nefesi
Gönlü güneş özü ışık Veysel'in
Sivas Şarkışla'dan duyulmuş sesi
Ezgi olmuş sözü Âşık Veysel'in
Çocuk yaşta sazı almış eline
Dertlendikçe vurmuş kırık teline
Duyguları dolandıkça diline
Kışa dönmüş yazı Âşık Veysel'in
Yumdukça gözünü sıkmış dişini
Yazmış Uzun İnce o gidişini
Yokluk desen bırakmamış peşini
Engel dolmuş düzü Âşık Veysel'in
Sen Altınsın Ben Tunç muyum diyerek
Eşitliğin hırkasını giyerek
Atatürk'e Ağıt yakmış bu yürek
Alev almış közü Aşık Veysel'in
Tarlada başağı dalda yaprağı
Sadık yâri bilmiş kara toprağı
Köy enstitüleri olmuş durağı
Orda gülmüş yüzü Aşık Veysel'in
Acılar içinde geçmiş öyküsü
Birlik Destanı'yla sulh etmiş küsü
Dostlar Beni Hatırlasın türküsü
Gama salmış bizi Aşık Veysel'in
Demiş Güzelliğin On Para Etmez
Beş Günlük Dünyada mesele bitmez
Hürdemi yazmaya kalemin yetmez
Arşı görmüş gözü Aşık Veysel'in
Hürdemi Nevzat Bayramoğlu