Aynı Doğmak
Bir doğum olacak o sonsuzluk ağacında.
Hüzünle tanık oluyorum sarı şeritlerin ihtişamına.
Alışamaz bu bağımlı; saçmanın diğer güzel olmasına.
Ah, her şey aynı kalsa!
Tüm yapraklar solsa.
Parmaklar suçlamayı başaramadı tek önemli anda.
Sayıları yetmedi “keşke”leri saymaya.
Silindi tüm başarısızlıklar perde arkasında.
Süzülüyor bütün istençler bitkin havada.
Masada düğüm atılmamış bir ip, not ve nota.
Önemli değildi hiçbir niyet ve ritimsiz bir hatıra.
Hissettirmekti parola.