Baba Çınardı Cami avlusunda

Baba Çınardı Cami avlusunda Dostumdu cami avlusunda Baba çınardı cami avlusunda Nasıl da kıydılar ona Bir nur eksildi cami avlusunda Bu gün kara gün bu gün bana dost çınarı kestiler Yiğit bakışlı çınarım devirdiler mi seni Baba çınardı cami avlusunda kestiler Sildiler bir yeşil rengi cami avlusundan , Bir nur eksildi cami avlusunda Say Osmanlı imparatorluğu eksilen dünyadan... Mevlanayı taşımışsın Konyadan. Kuşların pervane olduğu o çınarı kestiler Say şu çöl dünyada şefkati kestiler Say şefkati öldürdüler yetim kaldı çocukları bir ananın Sadece yetim kuşlar ağlar sanma Toprak da ağladı günlerce bu vahşi yanlışa... O baba çınardı cami avlusunda Kestiler O gün kara O balta deli... Osmanlı çınarını hatırlattı yere düşen dalları... Bir nur eksildi cami avlusunda Köy camisinde güllü bir savaşı vardı O bir baba çınardı gözümde Şefkatli bir eldi cami avlusunda fışkırmış Bu bir çınar değil Bu bir ağaç değil O toprağın ve zamanın şefkatli eli Onu kesen balta deli... Meydan okuyordu tek başına dünyaya Bir cami avlusunda...baba çınardı Gölgesi baba mazluma... Gölgesinde unutulur ölüm elemleri Çoşsun gönlümün dilinde bülbülün elemleri Dalın dili tutulur Söner o ateş mavilikte Bir baba dostluk tattım ben onda Cami avlusunda baba çınarı kestiler Bir dostumu yitirdim bir güneş eksildi dünyamda O yaz günü Yazdım seni kara deftere ey yaz günü Göklere özlemdi kesilen çınar değil Şehadet parmağı gibiydi bu kutsal toprağın uzamıştı maviliğe... Bir nur eksildi cami avlusunda Baba çınar bu Gölgesinde nur Gölgesinde şefkat... Dostluğu baba Yiğitliği baba rüzğara Dua gibi dalları bulutlara uzanmış Osmanlı çınarı gibi Dallarında bir baba yürek kuşlar için Dallarında yaprak yaprak göz yaşı dertlerimiz için Bir nur eksildi cami avlusunda O kör gün o gün bir deli... Bir baba şefkati kestiler Kesen baltalar ağladı Toprak ağladı Taşlar ağladı Günlerce uçmadı kuşlar ağladı Kördü kesen eller görmediler Bir baba çınarı kestiler Bir nurdu kesilen cami avlusunda Gecemde bir yıldızdı eksilen o kara gün Okara gün kapkara O kara gün şeytanın hediyesi O kara gün silinmez su ile O kara gün karga değil uçsun alınlarda ellerde Bir dostum eksildi cami avlusunda o deli gün O erdemli bir ihtiyardı bu yetim cami avlusunda Osmanlı çınarı gibi Bir nurdu göklere ve gönle uzayan dal dal Bir şehadet parmağıydı bu toprakta... Bir nur eksildi cami avlusunda Kesdiler o kara günde Cami avlusunda Göklere özlemdi kesilen uzamıştı yıllar yılı... O çınar yeşil nurdu bir yeşil dosttu bana Baba çınardı güneşti dostluğu bana Bir nur eksildi cami avlusunda Bulutlar yalın ayak ve küskün geçin üstümüzden şimdi