Baba Seni Özledim

baba seni özledim kaç gece gözyaşlarımı bürüyerek uzandım yastığa biliyor musun kaç gece uykularımdan korkarak uyandım yokluğun düşünce hatrıma baba seni özledim baba seni özledim gözlerimde eski zaman renkler intizârımı sürerek toprağa bürüdüm yüzünü limon çiçeklerine içimde soluyor yaşama isteği solunca hayat dolu güller durmayınca yanaklarımda gözyaşlarım yine... hani gözyaşım dedim ya inanma, ağlayamıyorum hiç gönlümce yüzümde derin çizgiler gönlümde bir isyânı besliyorum: «niçin gittin uzaklara niçin? baba seni özledim.» gönlümü incitiyor her tebessüm kalbim çarpıyor her baba lafına şimdi daha çok ilgimi çekiyor ölüler âşinayım yeşil-beyaz mezârlarla her yerde haykırıyor ölüm: bana gel! bana gel! korkuyorum o kadar yarım kaldı ki işlerim belki de imkânsız tamamlanması ölümü düşünüyorum baba acaba nasıl birşey sen bilirsin karanlığa nasıl alışır insan dostsuz- arkadaşsız sadece yıldızlarla nasıl yaşar insan mezarda babasız baba! bak hâlime gidişim hoş değil gönlüm vuracak atını ölümün yeline kıpırdayacak çiçeklerde sadece hasretim belki iki-üç dost yaşatacak hayâlim ama baba seni özledim özledim derken sanma çıkıp gittin dünyamdan sanma silinip gittin baba öylece sende kaldım şimdiyi unutmuş öylece boğazımda düğümlenen hıçkırıklar, zehir olan yemekler içtiğim su bile acı düşününce toprak olduğunu ayrılık ateşi çoktaaan harâb etti mülkümü geriye kalan bir yangın yeri baba geriye kalan bir ölünün evi göğsüme işlenen sapsarı yüzün ak saçların, merhametli bakışın baba sesin nerede gözlerin, ışığı mı süslediler hani bayramlarda öptüğüm o gül kurusu el hani canım babam gülüşlerin nerdeler boğazımda kuruyan unutulmuş 'baba' sözü gözyaşlarımda sessiz yetim ayrılıklar özledim baba özledim hayatım karanlık bir zindandan farksız ışığım ol gel ışığım ol asıl şimdi yitirdim güneşimi asıl şimdi yetim kaldım ölüme al canımı ey her kimsen zulmün bu kadarı yeter babama kavuştur beni ey toprak babamı bana geri ver affet babacığım verdiğin emekler için geç anladım seni özledim diyebilmek için her gece yastığımda için için ağlarım yokluğunla gel artık babam seni özledim 2002 Mehmet Akif Ardıç