Babam

Daha dün gibi ellerimde rabbime uğurladım seni zamansız İçime hasretin düştüğünde ayaklarım toprağına getirir beni Sana çok söyleyecek sözüm olmasına rağmen Dilim tutulur konuşamam Mezar taşına uzun Uzun bakarım. Karanlığın içinde elim boşluğa uzanır Başım ellerimin arasında çaresizliğe kutsanırım İçin için ağlar gözyaşımda hiç olurum Toprağın çiğdem kokmazsa boğulurum Uzaklardan hayalin gecikirse tutsak olurum Sana kavuşur yinede efkarlanırım Nefes alamam Yüzüm düşer gücenirim Sana olan gönül kırıklığım bu yüzden Biliyor musun seni çok özledim baba İçime kapandığımda bir sıkıntı basar beni Gönlüme bir keder düşer Yokluğunla hüzünleniri Sen istersen yüzüm güler hüznüm geçer Ama bir korku var içimde özlerim diye Son seferini yapan bir gemiye yolcu olur Yanar yanar kül olurum Denize düşer yakamoz olurum ay ışığında Tel tel dökülürüm yük olurum ecele İçimden bir his geçer sevinirim Özlerim seni baba Kalbimin en derin yerine gömdüğüm Babam Dakikalar geçtikçe kalmak güçleşiyor Bağışla beni Seni çok özlediğimde Yüreğime dokunduğunda Duramam düşlerimle toprağına gelirim yine Hoşçakal baba Mustafa Şen