Bakkalcının Kızı
Sensiz bu şehir boş
sen gideli bu beden her gün sarhoş
ışıkların kapalı odam loş
yürüyecek halim yok sevgili diyor koş
seni sevmek ölümden beter
çektiğim acılara artık yeter
elbet bir gün aşkın biter
böyle yapman zoruma gider
yazdığım bu şiir benden sana hatıra kalsın
bırak herkes beni sensiz mutlu sansın
bu bedeni kara toprak alsın
ben ölürken gözlerim senle geçen maziye dalsın