Başını yaslayacağın bir omuz

Başını yaslayacağın bir omuz Kaybetmek zor arkadaş Kaybettiğin bir çakıl taşı bile olsa Kaybetmeye durayım bir şeyimi Karadenizde gemilerim batmıştır Zaten derin yaşarım her hüznü Avutamaz beni Ne içtiğim çay Ne seyrettiğim deniz Anne dizi arar başım Hüzün ateş gibidir Ben çıra Elimi kaptırsam kolumu kapar hemen hüzün Bir bakarsın Elinden uçmuş gitmiş düzgün giden ticaret Gel de üzülme Bazen sevdiğin bir insandır kaybettiğin Kaybetmek alna yazılmış silemezsin Başını yaslayacağı bir omuz olmalı her insanın...