Bayram Sabahı Düşleri

Kulağımda hâlâ çınlar eski radyolar, Bir sabah ezanı gibi dokunur içime Sobalı odalarda ütülü sevinçler saklı, Anneler sabaha dek dikiş diker gizlice Kalaylı bakraçlarda yıkanır umut, Çocuk gülüşüyle parlar bakır taslar Yeni alınmış bayramlık ayakkabılar, Pencere önünde sıraya girmiş yıldızlar Kolonyayla başlar muhabbetin âdeti, Şeker tabağında döner zamanın çarkı Mendil içi harçlıkla büyür dualar, Dedem “Elini öp evladım” der, ağlar arkası Sokaklar iğde kokar, güneş bile mahcup, Mahalle arası misket cümbüşünde Kapı kapı dolaşan neşeli bir alaturka, Kıpkırmızı elmalar dizilir sepete Saklambaç oynar hatıralar içimde, Kahkahası yankı olur duvarlarda Bayram demek, bir çocukluk yeminidir, Hiç bozulmamış bir masalın arka kapağında Karneyle alınmış portakallar gibi, Bayram da az bulunur, çok sevilirdi Kasetçalarlar fısıldardı Müslüm’ü, Bir mendile sarılı yürek gibi gizliydi Yırtık cepli şortlarda mutluluk vardı, Gazoz kapağından taç yapardık başa Babam ceketini giyerdi tıraşını olup, Ve annem gül dökerdi terli alnımıza Bir zamanın bayramı, bir ömrün şiiridir, Anılarla boyanır çocukluk sayfası Unutma, bayram sadece takvimde değildir, Bir gülüş yeter bazen, açar bütün yazısı Sedat Kesim