Ben Öğretmen Olmak İstiyorum

Ben öğretmen olmak istiyorum. Ben, şairimin mısralarında dil , Genç kızımın gergefinde nakış nakış gül, Aşığımın sazında tel, Öpülesi bir el olmak istiyorum. Ben, öğretmen olmak istiyorum. Ben çaresizliğin filizlendiği yerde ümit, Korkunun mayalandığı yerde yürek, Güçsüzlüğün güçlendiği yerde bilek olmak istiyorum: Ben öğretmen olmak istiyorum. Şu öksüz yavruya sımsıcak kucak, Şu yetim yavruya yanan bir ocak, Çorak topraklara yağan yağmur, Azgın sulara bend. Mehmet’imin elinde çağlar açan kılıç Doktorumun elinde derman saçan neşter, Mimarımın elinde pergel, cetvel, Ben ana, ben baba, Ben Fatih, ben İbn-i Sina, Ben mimar Sinan olmak istiyorum. Ben öğretmen olmak istiyorum. Ben ressamımın elinde fırça,tuvalinde renk Ben bestekârımın en içli şarkısında nağme, Hattatımın , nakkaşımın elinde kalem, Ben Hoca Ali Rıza Ben Itri, Leyla Hanım Ben Karahisarî olmak istiyorum: Ben öğretmen olmak istiyorum.. Vatan evladına Türklüğü öğretmek için, Ben öğretmen olmak istiyorum İstiklal Marşı’mı gururla söyletmek için, Ben öğretmen olmak istiyorum Milletimi "muasır medeniyet seviyesine" yükseltmek için, Ben, Zehirli mantarların, devedikenlerinin, Ayrık otlarının boy attığı verimsiz bir toprak değil... Ben, Kırlarında elvan elvan çiçeklerin açtığı, Dağlarında hür kuşların uçtuğu, Pınarından susayanın içtiği, Yollarından yiğitlerin geçtiği, Çiftçisinin başak başak kardeşliği biçtiği Bir vatan olmak istiyorum... Ben öğretmen olmak istiyorum.. Ben, Hakk’a yönelen alınlarda nur, Vatan topraklarını çevreleyen sur, Mehmetçiğin göğsünde ”iman”. Gençliğimin damarındaki “asil kan” Ben zulme eğilmeyen baş Ben Türklük için ağlayan gözlerde yaş, Barışta güvercin, savaşta kartal olmak istiyorum. Ben öğretmen olmak istiyorum. Ben öğretmen olmasam diyorum.. O zaman kim öğretir şu güzel Türkçemi Henüz anne diyen dillere, Kim öğretir insanlığı, duyguyu genç nesillere Kim öğretir büyüğünü saymayı Küçüğünü şefkat ile sevmeyi? Ben öğretmen olmasam diyorum, O zaman şu körpe fidan Nasıl öğrenecek sert rüzgârlara göğüs germeyi, Nasıl öğrenecek çiçek açıp meyve vermeyi? Şu gelinlik kızım, Şu bıyıkları yeni terleyen delikanlım, Kimden öğrenecek insan gibi sevilmeyi, sevmeyi Vatan için, millet için, bayrak için, Göz kırpmadan ölmeyi? Ben öğretmen olmasam diyorum, Kim dokuyacak kilimimi, halımı Kim işletecek madenimi, fabrikamı, Kim alıp satacak ürettiğim malımı? Ben öğretmen olmasam Kim yazıp okuyacak şiirimi, romanımı, Kim yazıp okuyacak Sıladan gurbete, gurbetten sılaya Hasret taşıyan mektuplarımı? Ben öğretmen olmalıyım diyorum, Çünkü vatanımı severim, Çünkü bilirim vatan için ölmesini Alnımda şeref tacıdır Tarihim, cumhuriyetim, Türklüğüm... Ben öğretmen olmalıyım diyorum.. Çünkü heyecan veriyor bana, Şu çeşme, şu kervansaray, şu camii, şu türbe; Şu davul, şu zurna, Şu halay, şu horon, şu bar, şu zeybek... Bana heyecan veriyor. Anamın yazmasındaki oya, söylediği ninni, ağıt, Tad alıyorum ekmeğimden, aşımdan. Gurur veriyor bana milli kültürüm... Ben öğretmen olmalıyım diyorum; Çünkü inanıyorum Allah’ıma İnanıyorum “Beşikten mezara kadar oku!” diyen peygamberime İnanıyorum “Ne mutlu Türk’üm “diyen Atatürk’üme Ben öğretmen olmalıyım diyorum; Çünkü biliyorum affetmesini, Biliyorum asil duygularla insanları sevmesini... Ben öğretmen olmalıyım diyorum.. Çünkü inkâr etmiyorum tarihimi, Hor görmüyorum geçmişimi Atalarım önümde en büyük rehber diyorum. Çünkü ben özenmiyorum. İnsana, insanlığa saygı duymayan hiçbir fikre, Çünkü ben bel bağlamadım Örfüme, âdetime, dinime ters düşen çirkinliklere... Sen öğretmen olmalısın kardeşim; Sen, namussun, vicdansın, adaletsin... Sen müspet ilimsin kardeşim Sen irfansın, inançsın kardeşim geleceğimi aydınlatan. Sen buram buram tüten vatan sevgisi, Sen burcu burcu kokan Türklük duygususun, Sen öğretmen olmalısın kardeşim Sen öğretmen olmalısın Biz öğretmen olmalıyız kardeşlerim; Biz görmeyenlere göz Duymayanlara kulak Yürüyemeyenlere ayak olmalıyız. Biz öğretmen olmalıyız kardeşlerim kızıyla, erkeğiyle Layık olabilmek için “Öğretmenler, yeni nesil sizlerin eseri olacaktır!” diyen Ulu önder Atatürk’e... Biz şairlerimizin mısralarında dil Genç kızlarımızın gergefinde nakış nakış gül, Aşıklarımızın sazlarında tel, Öpülesi bir el olmalıyız. BİZ ÖĞRETMEN OLMALIYIZ. Mustafa Nejat SEFERCİOĞLU