Ben şair oldum

Ben şair oldum Gülü gördük İyi ki gördük Sen bülbül oldun Büyüdü küçük yüreğin Soldu gül... Ben şair oldum Ağlayan O gül yaktı beni Ben şair oldum Onu gördüğüm günden beri Şiirlerim göz yaşı Koca Osmanlı yıkıldı... Şair oldum Bülbül oldun O güldü Şu zalim dünyanın derdi ne bizimle Nice güller solmuş bu Kerbelada.... Kül oldum O gülü gördüğüm günden beri Gül eden gülü gördüğüm günden beri O külü gördüğüm günden beri Kül eden külü gördüğüm günden beri Ağladım.. Her gül ateş oldu yaktı beni Şair oldum O kul Ben hak aşığı da oldum O kulu gördüğüm günden beri Kül eden külü gördüğüm günden beri O yolu gördüğüm günden beri Ağladı şiirim Kullar ateş oldu yaktı beni Şair oldum Aklım başımda değil Yıldızlar bana dost yıldızlar bana yar Uykular haram O kulu gördüğüm günden beri Kanadı ciğerim.. O kulu gördüğüm günden beri Yollar ateş oldu yaktı beni Ve şair oldum Şair oldum Gecemin kuşlarıdır yıldızlar Gündüz yuvalarına dönen Şair oldum Gönlümün kuşlarıdır yıldızlar Bu kuşların gagasında nur var Bu kuşların gagasında sır var Yıldızlar yar Ağzımın tadı yok... İyi ki gördüm onu Onu gördüm Ve Şair oldum Yanıp yanıp sönen dünyada Gönlüme yer yok...