Bir Acayip Derde Düştük

Sevgi, saygı firar etti Bir acayip derde düştük Her kim varsa zarar etti Bir acayip derde düştük Köksüzler sürerken sefa Garibanlar çeker cefa Çoktan unutuldu vefa Bir acayip derde düştük Ne büyük ne küçük belli Her kim varsa sivri dilli Namus dersi verir zilli! Bir acayip derde düştük Tutulmuş köşe başları Mazlumun akar yaşları Hain bağlamış taşları Bir acayip derde düştük Dolarken cüzdanlarımız, Boşaldı vicdanlarımız Söndü heyecanlarımız Bir acayip derde düştük Ak görürler karaları Sağaltmazlar yaraları Çok değişti buraları Bir acayip derde düştük Bulmak müşkül vakur insan Dört bir yanda çukur insan Bencilleşmiş hakir insan Bir acayip derde düştük Çoğalmış nefsin hevası Bitmiş insanlık davası Yoktur bu derdin devası Bir acayip derde düştük Kimlerden akıl alasın Hangi kapıyı çalasın? Ara ki insan bulasın! Bir acayip derde düştük M. NİHAT MALKOÇ