Bir mavi Bahar

Bir mavi Bahar Bahar geldi Şehirlerden kaçma zamanı geldi... Bir bahar günü Şehirden kaçtım Bir bahar yaşadım Maviliğe koşmak gibi... O baharda köy vardı Bir o mavi bahar O baharda mavilik vardı O baharda şehir yoktu Bu gün Bir bahar yaşadım Maviliğe koşuyorum... Seninle olmak gibi bir bahar Bir o mavi bahar Bir bahar günü Seccademi kırlara serdim Bir bahar yaşadım deniz kadar mavilik Cennette olmak gibi bir bahar O baharda Tubanın serinliği vardı Bir o mavi bahar Bahar gelmiş Gök tepsi Yer tepsi Soframız doldu taştı Yıldız mı ararsın var İncir dut Umut Onlar da var Maviliğe koşuyorum Bir o mavi bahar Gök çiçek Yer çiçek Yıldız yıldız değil Böcek böcek değil Çiçek Ya dere Gelmiş bir güzel yerden Akıyor bir güzel yere Maviliğe koşuyorum Salıncakta bir çocuk Bir çocuk uykuda oynuyor "Boncuk boncuk" Maviliğe koşuyorum Bir o mavi bahar Dere sanki arkasına baka baka akıyor Bir yörük kızı derede çamaşır yıkıyor Bir bahar biliyorum bir rüyaydı Bahar şiiri yazdığımı anlamış gibi bir topal leylek Önce gözümün içine sonra şiire girdi Kınamıyorum Ve bir topal kelime çiçeklerin arasında yer aldı Baharın hatırına onu da kınamıyorum Bahar güzelliktir Çıktım dağlara Soğuk sular içtim Duvar gibi kayalar Omuzlarında öyle ağaçlar gördüm sandım dağların efesi Gidemedim diye gönül koymaz değil mi dağların tepesi Köyümün deresinin başı kalabalık Oltalar atılmış tutulan değil sadece balık Bahar uçurtmadır Gün boyu Uçurtmalar göklere çağırdı gönlümü Ne zaman ki, Güneş sabah erken kalkacağım bahanesiyle yattı Sabahlara kadar sürdü gökte yıldızların düğünü Evler uyuyor Sokaklar uyanık Gecenin bir vakti başlardı kurbağa sesleri Mümkün mü dinlememek tutup nefesleri Bahar neşe...ve sevinç ve çiçek Küçücük bir köy neşeden kırılıyordu Söğütlerin gölgesinde mi oturmadım Yer çiçek çiçek işlenmiş Meralarda sütlü sütlü inekler Gidesi gelmiyor insanın şehre Çocuklar neşeli,gençler neşeli Kabul olmuş baharda yapılan dilekler Döndün şehre Kırdım şehri Girdim şehrin içine içine Üzgündü ilk defa" şehir olduğuna "koca şehir Hamdi Oruç