Biz Bu Şehri Böyle Sevdik

...Trabzon'a, kalemin aşkıyla... Karadeniz'in incisi Biz bu şehri böyle sevdik Gönüllerin birincisi Biz bu şehri böyle sevdik Yağmuruyla, dumanıyla Deniziyle, limanıyla Acısıyla, dermanıyla Biz bu şehri böyle sevdik Beşikdüzü-Of arası Akçaabat'ı, Yomra'sı Yaylaların tam sırası Biz bu şehri böyle sevdik Cennetten bir köşe bura Mavi deniz, yeşil kara Hasreti yürekte yara Biz bu şehri böyle sevdik Dağlarıyla, yaylasıyla Güneşiyle, aylasıyla Karayemiş, hurmasıyla Biz bu şehri böyle sevdik Çalışır kazma, kürekler Birlikte atar yürekler Yurda dairdir erekler Biz bu şehri böyle sevdik Hem kışıdır hem yazıdır Renklerin en beyazıdır Bülbüllerin niyazıdır Biz bu şehri böyle sevdik Dağları var, süslenirler Yaylalardan beslenirler Kemençeler seslenirler Biz bu şehri böyle sevdik Keseriyle, naçağıyla Sürmene'de bıçağıyla O sönmeyen ocağıyla Biz bu şehri böyle sevdik Kendine hastır, özeldir Hem ebettir hem ezeldir Dışardan daha güzeldir Biz bu şehri böyle sevdik Âşığız hilâl kaşına Bin can feda bir taşına Tonya'dan Köprübaşı'na Biz bu şehri böyle sevdik Ân'lar asırlara gebe Sultan Murat, Harmantepe Kulaklara olsun küpe Biz bu şehri böyle sevdik Azımız o, çoğumuz o! Kuzeyimiz, doğumuz o! Varımız o, yoğumuz o! Biz bu şehri böyle sevdik Karanlıkta çerağımız Hem yakın hem ırağımız O bizim son durağımız Biz bu şehri böyle sevdik Yaraları, nasırları... Ân'a sığar asırları Aşikâr bize sırları Biz bu şehri böyle sevdik Başını Hakk'a eğersin Baharda dallar göğersin Sen ki bir ömre değersin Biz bu şehri böyle sevdik Efkârın düşerken çaya Yıldız selâm durur ay'a Hiç bitmesin kadim rüya Biz bu şehri böyle sevdik Büyüğüyle küçüğüyle Horonuyla, köçeğiyle Uçan kuşu, böceğiyle Biz bu şehri böyle sevdik Önümüz o, ardımız o! Genel geçer şartımız o! İlelebet yurdumuz o! Biz bu şehri böyle sevdik M. NİHAT MALKOÇ