Boş

SÜKUT Boş bardak, boş ev, boş dünya Laf olsun, torba dolsun diye mi? Bunca söz, bunca cümle ve hikaye Sonuçta ne kaldı gidenlerden geriye İki gülen göz, iki tatlı söz Bunlarda sığmıyor kafiyeye Bağda gülüm yok, terasta yerim Nerede beni bekleyen bineğim Gökte yıldızım bilemediğim Dert etme bir hamallık yükün var Onu da nasıl olsa çekerler Çıkmaz sokaklar açılır Demir tokmaklar kapılara vurulur Sarmaşıklar arasında yürürsün İki kafile güvercin şarkını söyler Yağmur şiirini besteler Çok uzaklarda sevdiklerine Hasret türküleri söyler çobanlar Dağ başlarında tüten her duman Olur, sevdiklerine ferman Çağırın gelsin hepsi gelenleri Toy düğün edin kimse bilmesin Gözyaşlarımı, sevinçten mi hüzünden mi? Yola revan olmuş katarlar Menzil aynı Kervana saray yaparlar Akıbet aynı Duymayacak kimse seni Haykırdıkça sesini Bir ince telden Mızrabın vur Bir makam tuttur Gökteki turnalara Sonrası sükut