Boşluğunu Soluduğun Hayat

Öğrendiğin her şey, susup arkanı döndüğün, yenildiğini unutup, güzelliğini sonuna dek yaktığın herşey seni senden kurtarmıyorsa ne anlamı var hayatının sana sevgili... Masumiyetin kimi zulümden kurtardı, söylesene Hem bu arzuda onun adı bile geçmez... İstikbalin sıradan bir ayrıntı bu telaşta Ne yapsan göğsünde hayatına yabancı bir zaman birikiyor... Borçlu değildin ömrüne üstelik... Ama ne yapsan boşluğa açılan bir kapı oluyor hayat, ne yapsan büyüyor o boşluk... Ne yapsan suçlu değilsin, sadece yerçekiminden muafsın... O derin ıstırabınsa seni hayata alışmaktan koruyor sadece... Oysa bu bile umurunda değil... Geleceğin ellerinde sıcaklığı üşüyen bir mum sadece... Gördüm... Geleceğin ellerine yapışan o soğukluk... Durmadan ömrüne yapışan bu gerçeği soluyorsun sen... Durmadan o aşkı soluyorsun... Durmadan ciğerlerini yakan o büyük soğumayı... Cezmi ERSÖZ