Boya Cila Yirmi Beş

Ellerimdeki boyalara bakma ağabey yüzümdeki yaralara adım İbrahim'dir ağabey soyadımın önemi yok göbek adım hiç olmadı zaten sen de, boyacı de herkes gibi yok yok ağabey, alınmam. Altı kardeşiz ağabey ortancayam ben babam öleli çok oldu yüzünü zor hatırlıyorum tek gözlü penceresiz bir gecekonduda yaşıyorum. Bakma ağabey bakma yüreğim ellerimden büyük hüznüm ellerimden kara yaşadıkça daha da büyür yıllardır kapanmayan içimdeki yara. Abemin biri damdadır ağabey en yaman çağındadır benim aklım ermez iki yıl oldu girdi içeri Bakkal Mustafa'nın deyişine göre gelmezmiş bir daha geri. Geçen hafta ziyaretindeydim cigara, atlet, çorap almıştım bir tutam da umut katmıştım vermemişler Devlet Baba her ihtiyaçlarını karşılıyormuş halbuki ben ne enteresan hayallere dalmıştım. Abemin biri askerdir ağabey nöbet tutar başı beyaz dağlarda nöbet tutar vatan için geceleri ne ağlayan bir yari var arkasında ne bizden başka para göndereni. Hep ''bir gün mutlakalarda'' kalmış hep ''umarızlarda'' bizi düşünmekten başka bir şey yokmuş kafasında. ''Er Mektubudur, Görülmüştür'' yazan mektuplarında hep ''nasılsınız'' diye başlayan satırları ''biraz para gönderin, selamlar'' ile biterdi. ve o parayı kazanmak için anamın elleri soğuk sularda titrerdi. Anam; ciğeri beş para etmez insancıkların pahalı yemekler yediği bilmem kaç yıldızlı bir restoranda bulaşık yıkar soğuk suda çıplak ellerle. üstüne bir de fırça yer patronundan ''kaşıklar temiz olmamış tabaklarda iz kalmış'' diye. Anamın getirdiği yemeklerden öğrendim ağabey ekmeğin kepeklisinin de olduğunu ve makarnanın diğer adının sıpagetti olduğunu. biz sadece yerdik bilmezdik anamın bunları getirmek için nasıl yorulduğunu... biz anamın getirdiklerini yerdik, anam yemişti zaten restoranda yemeklerin en tatlısını en kaymaklısını zalim patronundan fırçasını... Birde küçüğüm var ağabey ilkokula gider okula gider adam olmak için okula gider anamı saraylarda yaşatmak için okula gider bizi kurtarmak için... Evin tek gızıdır Fatma yirmisine basmamıştır daha gök mavisi gözleri saçları Afrika Karası yanakları al al boyu selvi mi selvi içindedir yarası. Nakış dokur çeyiz için desen desen allı pullu al kırmızıdır tek rengi Beyaz Gelinlikle gidecekmiş çıkarsa bir dengi... İşte bölledir benim abem dediğim gibidir halımız anlatmakla bitmez ahvalımız boyan bitti şimdilik eyvallah daha çoktur yolumuz... ---------- --------- ---------- --------- --------- --------- şeyy İbrahim! halbuki ben... nasılda geçti vakit seni dinlerken...