Çelik Eller

Hey be hey Uyan Bu zamana kadar uyuklayan Hey be hey Uyan Ben uyandırmadan Aydınlık gülüşleriyle Karanlıkları yakan Hey be hey uyan Ben uyumadan Sen ki zamanın tahtında oturan Sen ki ölüm ve haşmet Sen ki görülmemiş hasret Sen ki uzak olduğun kadar yakındasın Sen ki beyaz mürekkep Okunamadığın kadar aklımdasın Telaşımla sefaletimle yıkılmışlığımla Baktığım her bir yandasın... Kurumuşum, sensiz bir nehir Ölüp ölüp dirildiğim vahşi bir zehir Hayatımın içindeki Ölümcül kati emir Nedir susmazlığım Bana ellerini getir... Barış