Çift endişeyle onları bekliyor

Işığı söndürüyorlar Ve beyaz balonu bir anlığına titriyor Koyu camdaki hap gibi çözülmeden önce Sonra uçarlar Otelin duvarları gökyüzünün karanlığına atılmıştır. Aşkın gelgiti kaybolur ve uyurlar Ama en gizli düşünceleri birbirini bulur Bir yaprak üzerinde ıslak iki renk gibi Bir ilkokul çocuğunun resminde Bir araya gelirler ve tek olurlar. Karanlık ve sessiz Ama pencereleri kapalı olan şehir Gece yaklaşıyor Evler yaklaşıyor İnsan kalabalığı yaklaştı Dinlenmelerini bekliyorum Hiçbir şey söylemeyen yüzlerle.