Çile Labirenti

Ne vardı acıyı bu kadar sevecek Uçurumun kenarlarında bir ev inşa etmek Zemini kaygan ve tehlikeli Ve bataklıktan gül alır gibi Korkusuzca binayı yükseltmek. Yalnızlığın zelzelesiydi acı Sevgisiyse akkor bir şua Bu med cezirler arasında Bir kaçıştı gökyüzü H-l-k olmuş yeryüzü Ne yedi kat gök üstünde Ne yedi tabaka yer altında Değişmez ki alın yazısı İşte kaderin cilvesi: Kafa tutarsan kendisine Yersin birden iki sille Başlar içimde çöl fırtınası Bu içine kapanıklığın faturası İçimizdeki labirentin yollarında Yine bir kaçış karşılaşma umudu Kim bilir belki karşılaşmış belki de yitirilmişizdir.