Çocuk

Sen gül ki, sen bil ki; Yaşama neşe saçılsın, Sen gül ki, sen bil ki; Goncalar hepten açılsın. Sen gül ki, sen bil ki; Her cana canlar katılsın, Sen gül ki, sen bil ki; Yatakta rahat yatılsın. Sen gül ki, sen bil ki; Umutlar hep çiçek açsın, Sen gül ki, sen bil ki; Düşmanların keyfi kaçsın. Sen gül ki, sen bil ki; Özümdensin nazlı bala,* Sen gül ki, sen bil ki; İstiklâl hep baki kala. Sen gül ki; sen bil ki; En değerli nimetimsin, Sen gül ki, sen bil ki; Benim sonsuz servetimsin. Sen gül ki, sen bil ki; Gönlüme sevinçler dolsun, Sen gül ki, sen bil ki; İstikbal aydınlık olsun. Sen gül ki, sen bil ki; Bu gün bir küçüksün sen ki, Sen gül ki, sen bil ki; Yarın en büyüksün belki. Sen gül ki, sen bil ki; Hayat olsun iyi, farklı, Sen gül ki, sen bil ki; Atim de aklında saklı. Sen gül ki, sen bil ki, Kaderim baştan yazılsın, Sen gülmezsen, sen bilmezsen, Halkıma mezar kazılsın. *Bala : Küçük çocuk, yavru. Abdullah Haktankaçmaz (Vaveyla adlı şiir kitabımdan)