Çoğu Gitti Azı Kaldı

ÇOĞU GİTTİ AZI KALDI Su misali aktı geçti şu ömrüm Çoğunu tükettim azı kaldı be Severmi bir daha bilmemki gönlüm Içimde dinmeyen sızı kaldı be ! İlkbahar girerken ilk haftasında Lale Sümbül küskün gülün yasında Yorulmuş ömrümün tam ortasında Ayların yılların tozu kaldı be Kaderle tutulmuş bir dilek gibi Ortadan kırılmış bir çömlek gibi Sol yanı yırtılmış bir gömlek gibi Üstümde yamalı bezi kaldı be Bakışlarla vurdu gözler tutuştu Gönül dile geldi sözler tutuştu Harlandı Ateşim közler tutuştu Gönül duman oldu közü kaldı be. Bir yaram var sakın ilaç vermeyin Kaderin ziyneti merhem sürmeyin Saç sakal karıştım gidin görmeyin Talihin şansımda gözü kaldı be Bir zalime gönül bağlıyor insan Kendi ciğerini dağlıyor insan Ağlamam desede ağlıyor insan Yara kapansa da izi kaldı be Harun yıldırım