Dost Bildiğim Sırtımdan Vurdu Beni

kimsenin birbirine yok güveni Dostluğun kalmamış hiç bir önemi Yakıyor işte bu benim içimi Dost bildiğim sırtımdan vurdu beni Nasıl da inanmıştım dostluğuna Atmayın sözümü sakın yabana Bu gidiyor işte benim zoruma Dost bildiğim sırtımdan vurdu beni Senetti eskiden insanların sözü Yeterdi bir tebessüm bir güler yüzü Demem o ki sizlere, sözün özü Dost bildiğim sırtımdan vurdu beni. Tozlu raflara kaldırılmış iyilik insanlarda kalmamış artık benlik Nerede hani nerede insanlık Dost bildiğim sırtımdan vurdu beni.