Efsun

Bilmiyorum Neden tıkanıyorum geceleri Gece 12’den sonra Saniyeler yokuşta sürüyor gibi ağır ağır Yastığım kelepçe Yatağım gardiyan Odam mapushane Her çalan bestede ayrıca boğulurum Sessiz Ve Sensiz... Bu vakitler Uyumaya korkarım Eşgalin rüyalarıma girer Seni görünce bi haller olur bana Sanki bir tünelin ucundasın Bir tünel ki uçsuz bucaksız Suyun karşısındasın O sular ki okyanus gibi... Olur da düşersen rüyalarıma Sular çekilir kaynağından Bahar yapraklarını döker Düğümlenir hayati fonksiyonlarım Saliselere bölünür hasretin... ay yüzünu çizer ressam edasıyla Işıldar göz bebeklerin Gamzelerinde umutlar gizlenir Işınlarında Karanlıklar aydınlanır Ben kaybolurum maviliğinde Sen Efsunum Sen mavi gözlüm Sen dünyam Sen güneşim Sen zaafım En güzel zaafım Elbet bir gün sana ulaşıp Papatyalarını vereceğim...