El Ele Gidilir Yarınlara
Özlem doluyuz kaybettiğimiz değerlere.
Bir damla suya muhtaç gibi;öylesine değil,öyle derin.
Ne zaman unuttuk insanlığımızı ?
Neden uyuttuk vicdanımızın sesini ?
Ne ara yitirdik merhamet duygumuzu ?
Bırakın ötelerden gelen imdat çığlıklarını,feryatlarını duymayı.
Yanıbaşımızdaki insanlara bile duyarsız olduk.
Sevginin adını anmaz,üstüne basar olduk.
Uzatılan ele kör,seslere ahraz kaldık.
Benim kavgam kendimle değil ki,
Benim kavgam :
"Zulme,adaletsizliğe,merhametsizliğe,sevgisizliğe.!"
Değer mi ? Değersiz şeyler uğruna can almaya,can vermeye.
Masum çocuklarımızı katletmeye.
Mücadelem unuttuğumuz değerleri yaşatmak adına.
Yürüdüğüm yol; Sevgiyle yaratılmış olan dünyamızı kirletmemek adına.
"Sevginin, insanlığın yoludur."
Paylaşmak güzellikleri,iyilikleri
Hemdem taze tutarak sevgiyle.
El ele vererek gidilir yarınlara.
Unutmayalım,unutturmayalım.!