Elif Olmak Yetmiyor
ELİF OLMAK YETMİYOR
Ateşi giyinip yağmurda yandık
Üşüyüp yanmalarımız beşinci mevsimden
Bir elma, bir incir yaprağı ne ki,
içtiğimiz acılar Habil ile Kabil in mirası
Şeytanı taşlar olduysa şeytan, bütün şehirler kirli.
Astık güzel cümleleri paslı ihtiraslara, imlasız kaldı yaşamak.
Her öpüşlerimizde yandı dudaklarımız kerbelayı
Yeni yezitlere teslim masumiyetimiz.
Elif olmak yitirmiş manasını
Yanmış sahaflardaki bütün güzel kitaplar
Öyle bir elbise giydirdiler ki, her boyaya boyanır zaman.
Asıl zahire köle
Korkuyor çatlamamış tohumlar bile
Gönül terimize sardık hüznümüzü
Tek bozulmamış terazinin sahibi
Tart düşüncelerimizi .
Halil BOZDOĞANOĞLU