Elli Beş Kapıyı Çaldı

...ömrümün elli beşinci yılı anısına... Yetmişte çıkmışız yola Yürüdük, vermedik mola Şükür, kul olmadık kula Sakarya geride kaldı Samsun kapımızı çaldı Dizler yitirdi dermanı Azaldı ömür harmanı Gönül dinlemez fermanı Dünya kovan, ömür baldı Elli beş kapıyı çaldı Biz yolcuyduk, ömür yoldu Kimi nefsine kul oldu Günler geçti, mühlet doldu Kimi yükseldi, alçaldı Elli beş kapıyı çaldı Ganimet bilmedik günü Hoyratça harcadık dünü Deniz bitti, gördük sonu Hayat sanki bir masaldı Elli beş kapıyı çaldı Göreceğimizi gördük Süreceğimizi sürdük Artık son viraja girdik Aklım bey, gönlüm hamaldı Elli beş kapıyı çaldı Ömür zincir, halka sene... Hükmetmek müşküldür düne Selâm olsun yeni güne! Başı toy, sonu kemâldi Elli beş kapıyı çaldı Doğarken her şey güzeldi Ne varsa bize özeldi Geçen yıllar bir gazeldi Bütün aynalar cemâldi Elli beş kapıyı çaldı Şakaklarımdaki aklar, Dünün sırlarını saklar Bir el sol yanımı yoklar Vakit geçti, gün ufaldı Elli beş kapıyı çaldı Günler deveran eyledi Bir yılı bir ân eyledi Yürek feveran eyledi Kader falcı, ömür faldı Elli beş kapıyı çaldı Çoğu gitti, azı kaldı Dünün yalnız pozu kaldı Şerefli bir mâzi kaldı Hayat bir verdi, beş aldı Elli beş kapıyı çaldı Trabzon'a varır mıyız? Torun torba görür müyüz? Yarınlara yürür müyüz? Zihnim derinlere daldı Elli beş kapıyı çaldı M. NİHAT MALKOÇ