En beyaz Şiirlerim Mezarda
En beyaz Şiirlerim Mezarda
Şiirlerim ölmesin
En beyaz şiirlerim mezarda
Şiirlerim ölmesin
Baş uçlarında taş bile yok...
Diye mırıldanıyorum ara sıra
Ve acılarımdan uyandığımda
Gözlerimde şu mana:
"En beyaz şiirin acısı
En kara acı"
Demekten kendimi alamam
Şiirlerimin ölümüne şahit olmuştum neylersin
Çocuklarının ölümüne şahit bir ana yüreğim
Şiirlerim ölmesin
Beyaz şiirler yazmışım vatan için
En beyaz şiirin acısı
En kara acı şimdi
Şiirlerim ölmesin
Beyaz şiirler yazmışım
Beyaz şemsiyeler gibi
İllaki
Kirlenecekti
Eskiyip atılacaktı
Şiir mezarlığına
En beyaz şiirler mezarlığı bu kitap
Peynir mi kemiriyorsun aç fare
Peynir zehirli ne çare
Şiirlerim unutuluyor diye
İçimi
Kemiriyorun
Şairlik bu
Issız bir odada
Gürültülü sokaklarda
Yağmurun altında
Güneşin altında
Çalışan
Tarla işçilerine imreniyorum
Başı sağ olsun zamanın