Gece

Karanlık çökünce geceyi sarar sarmalar Yıldızların ışıkları güçlenir ve parlar Yolunu aydınlatır gecenin karanlığında Derin bir iç çekiş yaşanır ruhunda Bırakmak istermi kendini çaresizce boşluğa Gecenin Karanlığı örter bedenini İhtiyaç duymaz aklından geçenleri Yarın ne var bilemez çıkacak olanları Akıp giden karanlığın içinde Bir bir söndürür aydınlatan yıldızları Anlamaz hiç kimse yürüdüğün yolları Bazen derin bir yalnızlık korkusu Bazen de içindeki derinliğin korkusu Bırakır seni kendinle çaresizliğinle Düşünmek anlamsız gelir çaresizliğinde