Gece Olunca
El ayak çekilince günün sonunda
Konuştum dün gece
Benliğimi saran yanlızlığımla.
Gittim gecenin karanlığında
Onun yanına,
Açtım ona yüreğimi.
Tuttum ellerini,verdik kafa kafaya
Baktık gün içindeki sorunlara.
Yıkamaya çalışsak da sorunları,
Yine de askıya aldık tüm detayları
Yüzünü asmiş bulutlara
Uzattım ellerimi,
Sildim o ıslak goz yaşlarını.
Ne kadar da silsem bu göz yaşları
Yine de döküldü toprağa
Islattı her yanı.
Çok bekledim,
Kâbus gibi çöken karanlık
Gündüzle buluşsun,
Etraftaki guzellikler de
Artık görülsün diye.
Çiçeklerin kokusu da
Yayılsın her yere.
Gecenin gündüzü sevmesiyle
Yukarılardan dökülen göz yaşları
Söndürdü yüreğimin kızıllığını,
Sundu bana gündüzün arkadaşlığını.
Ay evine dönüp
Gece düşünce yürekler üstüne,
Bakarsın şöyle bir
Arkadaşlık kurduğun gündüzüne.
Kurulan arkadaşlıkları
Çalışsan da anlatmaya,
Gecenin karanlığında
En iyi kararı verirsin sonunda.
Geceler üşütür insanı
Bırakır yalnız,
Her zaman bizimle gülen
Güneşli günleri hep ararız.
Deniz Ataman. 22.11.2022