Geceye Direnir Yıldızım

Geceye Direnir Yıldızım Bir ben meydan okurum bu zalim dünyaya Ay-yıldızım bayrağım Geceye direnir yıldızım Göklerden silinse ay silinmez bayrağımdan ay Geceye direnir yıldızım Bayrağım Geceye direnen yıldız bayrağım Ne kaldı güneşin ışıklarından Gecenin kirli elleri gülün boğazında Baharın çiçeklerinden Denizin mavisinden ne kaldı ey dağlar nerede yeşilliğiniz Son bahar şimdi gör nasıl kırılıyor dallar Kökler taşı yalıyor açlıktan Kuşlar mahzun Eylül yine Ben eylüllerden hep korktum Kapıda ölümü bahçenin Şu kışa yakın açan gül gönlümdür Meydan okuyor kışa Geceye direnen yıldız bayrağım Bir ben meydan okurum bu zalim dünyaya Ah nerde şarkıları Nerede ışıkları Nerede mavi gök... Nerede gül O kan rengi yaprakları Deli bir fırtına yırtacak Toprakta bir ateş Eşeleniyor o ateşin külleri Geceye direnen yıldız Seni bir ben anlarım Bir ben meydan okurum bu zalim dünyaya Eylül yine Sahilde unutulmuş saat Vakti kime haber veriyor Zamanın körlüğü alay ediyor gül sevgiyle Bir ben meydan okurum bu zalim dünyaya Geç bu göletleri var denize Bir gece bir sert kaşlı ağaç Bir masa,bir kara yazan kalem Gönlüm sana tabut giydiriliyor Bir mezarı anlatır bir seni zambak Güz geldiğinde,susar,sararır ve ağlar Senin derdini duyurmak istiyor yaprak. Geceye direnen yıldız Göklerin kalbi ol... Bir ben meydan okurum bu zalim dünyaya