Gelen Gider, Giden Gelmez

Bu dünyanın kuralı bu: Gelen gider, giden gelmez Iskalamaz, sıralı bu Gelen gider, giden gelmez Bazen erken, bazen de geç Kaçınılmaz nihai göç Ömür dediğin bir süreç Gelen gider, giden gelmez Evlât, araba, ev, arsa... Dünyada kalır ne varsa Kul aklını buna yorsa Gelen gider, giden gelmez Azrail kapıyı çaldı Bu dünya kaç kez boşaldı? Giden yanına ne aldı? Gelen gider, giden gelmez Dün, yarın yok; bugün vardır İman avuçlarda kordur Doğru yaşa, hesap zordur! Gelen gider, giden gelmez Üzerine çöker çatın Çabuk unutulur adın Kısa sürer saltanatın Gelen gider, giden gelmez Saç ağarır, solar yüzün Yokuşa evrilir düzün Bir anda silinir izin Gelen gider, giden gelmez Kar beyazdır şakakların Acep ne söyler akların? Taş kesilir dudakların Gelen gider, giden gelmez Bastırınca karakışlar... Aynada çatılır kaşlar Uzaklara uçar kuşlar Gelen gider, giden gelmez Bir el kalbinizi yoklar Unutulur düşmanlıklar Sökün eder pişmanlıklar Gelen gider, giden gelmez Mümkün olan, muhal olur Her sorgu bir sual olur Anlaşılmaz bir hâl olur Gelen gider, giden gelmez Duyduğunda son zilini... Herkes terk eder ilini Her gelen oynar rolünü Gelen gider, giden gelmez Dün, sırtında palan olur Her ne varsa yalan olur Hatıralar talan olur Gelen gider, giden gelmez Bir film gibidir bu hayat Dünde kalan her şey bayat Ağızlarda bozulur tat Gelen gider, giden gelmez Göçüp giderken dünyadan.. Uyanırsın bu rüyadan Nerde anan, nerde atan? Gelen gider, giden gelmez Hayat yaşanılan andır Bizi insan kılan candır Kimileri figürandır Gelen gider, giden gelmez Terk eylediğinde canı... Çekilir damarın kanı Viran olur gönül hanı Gelen gider, giden gelmez Batar tende can güneşi Arasan bulunmaz eşi Söner ruhunun ateşi Gelen gider, giden gelmez Dünyaya etmeden veda... Bırakmalı hoş bir seda Daim değiliz burada Gelen gider, giden gelmez M. NİHAT MALKOÇ