Gidenin Ardından

GİDENİN ARDINDAN Gül teninin kokusunu solumak Hayal oldu otacım ne diyeyim Sinenin üstüne başımı koymak Mazi oldu baş tacım ne diyeyim Buz tutmuş sana geldiğim tüm yollar Taş kesmiş bana sarıldığın kollar Öptüğün bu gözler şimdi kan ağlar Çavlan oldu gözlerim ne diyeyim Bir netameli zemheri ayında Bu ne kutlu hicret Çalap yolunda Yattığım sadır şimdi hâk bağrında Firak oldu kısmetim ne diyeyim Yıllar yılı dolansam diyar diyar Bilmem bulunur mu senden ehven yâr Bundan gayrı dağdağa neye yarar Gidenler dönmez oldu ne diyeyim Önce iç çekti derinden derinden Sonra billur boşaldı gözlerinden Hiç düşmedi Lafzatullah dilinden Emrihak vaki oldu ne diyeyim Aramaz can cananı yitirmeden Anın değerin bilmez bitirmeden Mum ışıklar saçamaz erimeden Nedamet rızkım oldu ne diyeyim Tipide boranda barınak sendin Temmuzun güneşinde çardak sendin Darda zorda muhkem sığınak sendin Zelzele oldu yıktı ne diyeyim Lokmayı bine bölen kanaatkâr Yamadan urba biçen zanaatkâr Bedbahtlara el uzatan halaskâr Yel oldu tufan vurdu ne diyeyim Gözlerinde kay topraklarda kokun Nice saikalarda yoktu korkun Zalime, namerde gerilmiş oktun Al oldu kiriş koptu ne diyeyim Gönenç olmaz bundan kelli gönlüme Lüzumu yok sensiz kalan ömrüme Baş verdi tinimde acul çürüme Çor oldu em tükendi ne diyeyim Bazı söylerdin duymazdan gelirdim Bazı ağlardın görmezden gelirdim Bazı sorardın bilmezden gelirdim Yılık oldu vicdanım ne diyeyim Akşamların mehtabı yok şavkı yok Gündüzlerin güneşi yok aşkı yok Ardılının ayağı yok başı yok Viran oldu mabeyin ne diyeyim Kabusa mı tevil oldu düşlerin Sarpa mı sardı hayırlı işlerin Döküldü mü sedef gibi dişlerin Hiç oldu ümitlerin ne diyeyim Budak verdiğin her yön kapı duvar Gölgende mayışmış lapacı davar Sömürüldün çöktün asırlık çınar Yalım oldu dağlandın ne diyeyim İştiyakı anlatmaya söz yetmez Işığını seyretmeye göz yetmez Esrarın idrak etmeye töz yetmez Revan oldu uçmağa ne diyeyim