Gökkuşağıydı Seninle Şehrin Işıkları...

GÖKKUŞAĞIYDI SENİNLE ŞEHRİN IŞIKLARI... Ben yanarım Sen yanarsın Ve şehrin gökkuşağı yanar Ay gecede parlar Ta uzaklardan karanlığı ateşe veren benim Mor şafakları boyayan benim Umudu şehrin ışıklarına yazdım Balıkçı takalarına yükledim ümitleri Bir de güvercin sürülerine şiirleri Halikarnasos’tan uçurdum güvercinleri Göç etti Toroslara Avşar Yörükleri Tüfekleri çatmış Türkmen Beyleri Belleğimizde gizleriz sırları anıları Ve gizleriz kaderimizi Sıkılmış bir yumruk gibi Kim karıştırdı beni bu yaşamın akışına Kendime bir türlü gelemiyorum Leonardo Ve soruyorum Nedir o dudağının ucundaki belli belirsiz gülümseme Lisa Belki benim paltom eski Pantulum yamalı Ayakkabımın altı delik Ama sana öyle bir hayat dersi veririm ki Kimseden bunları öğrenemezsin bak Ne büyük felakettir seni unutmak Salkım söğüttü suya öpücükler konduran Senin her şeyindi benimkilere karışan Güneşin batışını yavaşça izliyorsun Ve birden karanlığa gömülüyorsun Kimsesiz kederli sürgün ve hüzünlü çocukları ülkemin Gururlu ve yalnız ülkemiz sizi bekliyor Bağrına kızıl bir kor gibi basmak için Ağustosta gelin Şimal rüzgarlarıyla Şen serin yağmurlar getirin Bilmediğimiz dillerde bize selam getirin Öfkeli masum masalsı bir maceradır bu hayat Söyle seni gönlümün hangi derviş hırkasına sarayım hey hat Bir ağıt feryadı yükselir çınlar geceden Bir ayrılık türküsü yakar ülkemi ezelden Bu kederli ve hüzünlü bir sevda haykırışıdır Bu deli duygular karışımıdır Kızıl alevli ateşi yanar evlatlarımın bağrımda Van Gogh’un mavi yıldızlı geceleriyle bekliyorum seni Ve koynumda sarı ayçiçekleri Anadolu’da bir köy mezarlığında Uyarına geldi de bir çınarla bekliyorum Nâzım’la sizleri Binlerce yiğit evladının adını sayabilirim Bak camlarda sizi bekliyoruz Bak kapılarımız çocuk Şehrin ışıklarına yazdım ben seni Balıkçı takalarına yükledim ümitleri Bir de güvercin sürülerine şiirleri... Adil BAŞOĞUL...