Gölgeden Kesit

Yağmur sesi kıvrıldı kaldırımlara Upuzun ışıklara yenik düştü gölgeler Koyu mavi ölümler geçti geceden On ikiden sonra dile geldi bulutlar Sıyrıldı aşk şarkıları umudundan Vurulup göğsünden taze yıldızlar Tuzu ekşidi siyahın aldı hırsını ışıktan Bir hiç var içimde dipsiz bir hiç Küçüldü sokaklar evler bir avuç Uzaklara sarıldı yaralar gözünü kırpmadan Ve kapalı bütün yollar Gökte ağır bir koku Her gürültüye boyun eğiyor sunaklar Başımda dönen teleksiz kuşlar Islak yerde yatıyor demir mazgallar Grinin yedinci tonunu kaldırıyor deniz İpek bir hüzün besliyor caddeler Uykuya belemişler bu şehri Nehirler geçiyor gemiler Üstü açık kamyonlar akıp gidiyor Şarıl şarıl titreyen kaçaklar Konacak bir dal arıyor başları sersem Nefesinde ağlıyor pencerelerde nağmeler Ve ben, çayıma dem katıyorum şiirlere inat //h.şahinbay//