Gönlüm bir İbrahim

Gönlüm bir İbrahim Gönlüm seni şiir şiir yazdım Göz yaşı sayfalarına Sen İbrahim olduğun günden beri... Göklere ayna gönüller vardı Gönlüm bir İbrahim şimdi Her yanından yıldız dökülüyor Gönlüm bir İbrahim Ateşe bile dost olur dostu için Saçları gökyüzü bulutları kadınlar vardı Gönlüm bir İbrahimdi Kabe'ye dönüp tekbir alan topraklar vardı Alkışlayın gönlümü Gönlüm bir İbrahim Ateşe yürüyor Yar der Ateşe yürür Gönlüm bir İbrahim Hafife almayın gönlümü Gönlüm de İbrahim Aşkların paşasına erdi gönlüm Kadın aşkından Anaların göz yaşından Hafife almayın gönlümü Gönlümü de yakmaz ateş Gönlüm de İbrahim Aşkların paşasına erdi gönlüm Anne aşkından Gönlüm bir İbrahim Haddine mi put olmak kadının ona Yıldız söner güneş doğunca Kadın aşkı söndü Yalandan gönlüm de döndü... Hasreti Allaha Gönlüm bir İbrahim Kadın ilah değilsin Yıldız oldun yıktın gecemi Sevmeyi öğrettin Güneş sevgiye dönmüş gönlüm Gönlüm İbrahim Ateşlere attılar Gönlüm bir İbrahim Hafife almayın gönlümü Güneşe yönü Gönlüm bir İbrahim Baki aşkı arıyor gönlüm Akışı "Bakiye " O nehrin Çekil ve silin karanlık Gece çöker Neşe söner gönlümde Hafife almayın gönlümü Gönlüm de İbrahim Yıldıza sarılır gecelerde Aşkların paşasına erdi gönlüm Ateşi küle döndü Gönlüm gür nehir şimdi Alkışlayın gönlümü Hafife almayın gönlümü Güneşe yönü Ufukta belirince güneş Küle döner kor imtihanı Tatlıya bağlanır zor imtihanı Gönlüm bir İbrahim Hafife almayın gönlümü Canım kurban o büyük İbrahime Tarih şahit küle dönen kor ateşe Hafife almayın gönlümü Gönlüm bir İbrahim Anne aşkı merdiven oldu cennete Güldür kadın ve merdivendir cennete Gönlü İbrahim olan için Gül diye taktım yakama bir kadını Her saatime çivilenen gül bir gül kadın Aşkların paşasına kapı olur aşkı Hafife almayın gönlümü Geçer gönlüm o kadından gülden perdelerden... Gönlüm de İbrahim Ufukta görülünce güneş aşkı ibrahimce... Güneşe yönü Alkışla gönlümü Hafife alma gönlümü Nasıl kaymasın gözlerim güneşe Ey gül kadın sen de unutmazsın Gönlüm bir ibrahim Güneşe yönü Ben gül olmuştum seninle Adı her saatime çivilenen gül kadındın bir -sen Hak ver gönlüme Ey gül kadın Unutmam seni sensin gecemin yıldızı Karanlığın ve gecemin ilacı Alkışladım gönlümü Gönlüm İbrahim Gönlüm yusuf Işığa döndü yönünü Zelihalardan Sen de gülsün gözlerine güller sür artık kadın Sen yıldız oldun bendeki geceye Her saatime çivilenen gül gül kadınsın bir -sen Sen güldün ömrüme sen solma bahçemdeki güller solsun Bahçeme sal kokunu güller eylülde şimdi İste çöllere düşer senin için bu mecnun Nasıl kaymasın gözlerim güneşe Gönlüm de bir ibrahim Güneşe yönü Işığa yönü Merdiven oldu kadın aşkı Ve anne aşkı