GÖNLÜMÜN EFENDİSİ

Doğan güneşim bir daha sensiz doğmaz oldu Gün batımı gecenin karanlığında kayboldu Takaddım yok aşkın beni hayat ile yordu  Ey gönlümün efendisi bu sana yalvarışım sondu Gönül gözü katlanmaz göremez ki kalbimin aynası Yarısı nehir yarısı zehir arası yoktur tam bir ortası Kanayan içimdeki yaranın varmıdır bir eşi benzeri Tarifi yoktur bu acının sancısı ey gönlümün efendisi Ömür dediğin bak gelip geçiyor farkına varamadan Gençlik dediğin çabucak bitiyor yazık ki sevemeden Ruhum bedenimden gel henüz can canandan çıkmadan Ey Gönlümün efendisi bekletme beni artık fazla yormadan Ali ÇETİNKAYA