Gönül Bahçesinde Gider
GÖNÜL BAHÇESİNE GİDER
Gönül bahçesine düştü bir ateş,
Yandıkça kavrulur, kül olur gider.
Doğdu ufkumuza doğmayan güneş,
Karanlık geceler gün olur gider.
Seni gördüm çiçek açtı dağlarım,
Dinsin artık benim kara çağlarım.
Vuslatın aşkıyla yanar ağlarım,
Hasretin bağrımda kan olur gider.
Kaşların yay gibi, kirpiğin oktur,
Senin bu dünyada benzerin yoktur.
Gönül sofrasında nasibin çoktur,
İsmim dillerinde ün olur gider.
Ceylan bakışına kurban olduğum,
Goncayken dalında açıp solduğum.
Seninle can bulup, sende dolduğum,
Dünlerim silinir, an olur gider.
Aşığım sazımda inleyen teldin,
Bazen seher vakti esen bir yeldin.
Şu garip gönlüme hoş safa geldin,
Dertlerim savrulur, tın olur gider.
Zihni'ye rüzgarın esmesin sakın,
Bize bizden gayrı yok ki bir yakın.
Meftun’um aşkına eyleme şaşkın,
Varlığım yoluna can olur gider.
Yazan Şair:Zihni DERİN
15.01.2026 Ankara