Gönül yarasını açtı Mekkeye

Gönül yarasını açtı Mekkeye Hastane hastane gezdirdim gönlümü Gönül yarasını açtı Mekkeye Asrım yar olmasa da Seccadeye kök atmış gönlüm... Bir ömürde bin kere Gönlüm eylüllere kaldı,solmadı o çiçeğim... Seherlerde uyanır altın asrı arar gönlüm Mekke güneşi o çiçeğin .Mekkeyi sorar gönlüm Ne bir gönül küstürür ne bir gönül kırar gönlüm Bir hasretin hastası şu gönlüm Bir hastasın gönlüm umutsuz... Gönül yaranı aç Mekkeye Seherlerde Seherlerde Yunusun ışığıyla beslendi gönlüm Altıncağa güneşine seslendi gönlüm Asrım karanlıksın ah Mekkeyi sevmeyen karanlıksın Lanet olsun karanlığa... Ezanlar okunurken Gönül yarasını açar Mekkeye Çıkarım kuyumdan karanlığımdan Hep okunsun ezanlar Her gül camide bulduğum ışık bir yıldız kadar Karanlık dağılıyor bu bahçede Mekkede Olgun başak gibi eğik boynum Mekkede Gönlüm hep Mekkede