Gözlerinde Eriyince
Gözlerinde eriyince gönlümdeki kar;
Coştu,
Şahlandı gönlümdeki sular...
Gözlerinde eriyince gönlümdeki kar
Ve azgın,
Çılgın bir çağlayana dönünce gönlümdeki o dingin,
O sakin pınar;
Dikleşti gönlümdeki boynu bükük gül
Ve doğruldu gönlümdeki o kambur çınar...
Selçuk AKYÜZ