Gülseren Ayaz
İsyan ettim kaderime
Gözlerimden akan her damla yaşa
Hak ettim mi bu acıyı
Yureğime sordum neden diye
Yüzümün gülmesi
Kalbimin acıması
Neydi bu karanlığın kör bıçağı
Ellerim avuçlarında kaldı
Bir tutam mutluluktu
Gökyüzünden vuran ışık
Sardı benim içime
Sarıldım kaldım yalnızlığa
Gözlerim kapandı mutluluğa.