Hâşâ

Şair olmak mı? Hâşâ! Lâl edilmiş bir halkın; Söylenmemiş bir acılı sözü olabildiysem Ne âlâ! Çağın gerisinde kalmış bir ülkenin Işığa hasret kalışına inat yakıldı bu ateş; Bir köz de ben atsam mı? Bilmem! Söylenecek hiçbirşeyin kalmadığını bildiğim halde, Söylenecek birşeylerin olduğunu hissediyorum. Ne garip! Hakkını helal etmeyen, Bir annenin evladıyım bu ülkeye. Hakkını helal etmeyen bu ülkeye, Hakkımı helal etsem mi ki? Bilmem! Peygamber olmak mı? Hâşâ! Aslımı inkar etmediğim kadar, Milliyetçi de olamadıysam Ne âlâ! Hem babadan oğula kalma, Saltanat bir din yaşıyorsun aslında. Elhamdulillah demekle Müslüman olunsaydı, Mutlak halife olurdu Firavun da. Müslüman değilim belki ama, Kirlenmediyse hâlâ ellerim ne âlâ. Mecnun olmak mı? Hâşâ! Ölecek bir evlat doğurma endişesiyle, Harmanlayabildiysem aşkı Ne âlâ! Yaşıyor olmak mı? Hâşâ! Nefes alıp veriyor, Boğazıma düğümlene düğümlene Yiyip içiyor olsam da hâlâ.