Hasan Usta
Dürüst yaşayan hep dertle mi uyur?
Bu ağır yük için gerekir gurur.
Eğilmez haksıza, onurlu durur,
İçin dışından da yorgun be Usta!
Dünya oyununa gelmedin hani,
Bildin ki bu devran bütünü fâni.
Yılların efkârı etti virâni,
Gözünde çaresiz hicran be Usta...
Bir huzur kapısı, sığınak vardı;
Ruhunu secdede, esenlik sardı,
Dert dolu dünyada namazı yârdı,
Gönül o mahzunluk çağında Usta!
Belinde bir sızı, dizinde ağrı,
Secdeye dururken, yanıyor bağrı.
İçinde gizlenen bu dertli çağrı,
Ruhunu kavuran kor oldu Usta.
O deli damarın, attığı zaman,
Vermezdin dünyaya zerre bir aman.
Şimdi o sabırdan geriye kalan,
Patlamaya hazır volkandır Usta!
Aldırma, yıkılsın bu yalan dünya!
Zaten hiç gülmedi, kurulan rüya.
Sitemin feryattır, sığmaz yazıya;
Kaderin çizgisi zormuş be Usta...
Hasan Çapar