hayat
HAYAT
hayat akar durmaz daim
biraz hüzün biraz keder
kimse kalmaz burda kaim
günü gelir elbet gider.
ağlayanlar, gülmeyenler
gözün yaşın silmeyenler
safa nedir bilmeyenler
bilmem şimdi orda n’ider?
hani saray hani konak?
hepsi oldu şimdi toprak
ibret için dön de bak
şimdi orda duman tüter.
unutuldu gitti ismi
toprak oldu artık cismi
kimse sormaz "bu reis mi?"
başlarında otlar biter.
hani beyler,hani şahlar?
kırıldı da bütün tahtlar
yükseliyor ahlar,vahlar
hepisini zaman yutar.
"malım mülküm"dedi durdu
onun için ömür verdi
viran oldu şimdi yurdu
evlat onu pula satar.
nerde eş dost? söyle n’oldu?
kabir ona durak oldu
sıktı onu benzi soldu
acısına acı katar.