Hayat cimri Oldun Gönlüme

Hayat cimri Oldun Gönlüme Bir damla yağmur vermedim çölüme... Hayat cimri oldu gönlüme... Tevbe kapısındayım şimdi Hayat cimri olma gönlüme... Kırk yaşındasın şimdi Çocukluğun gençliğin,heba oldu ama Girdin dedelerinin izine Girdin rahmet ülkesine o altın çağın Ve gönlün gülle yıkadı kirini... Gönlünde doğunca gül sevgisi yıkıldı karanlığın Çölü gül bahçesi yapan sevgisi. Aşk mı verdin Otuz yıl kırk yıl Hayat cimri oldun gönlüme Hayat vermedin bahar Gönlüm tek gülüm Cimri kapın Hayat cimri oldun gönlüme Ağlarım,gülmem Asrım zalim Kime anlatayım derdimi Asrım cimrisin gönlüme Hayat cimri oldu gönlüme Güneş görmedi o sarmaşık çiçeğim İşte yaş kırk Kırk yaşın da yıldızları var,yırtar karanlığı... Kırk sayfası koparılmış bir kitabım şimdi Kırk kış görmüş bir ağacım … Hayat dert vermede cömerttin Kırk yaşındayım Bir tepe üstünde Kırk odalı bir evim Kimi oda aydınlık Kimi oda tozlu Balkonlarında yok çiçek saksıları… Şimdi tevbe zamanı... Hala önünde develeri Asrın çöllerinde gönlüm . Çöl verdin gül vermedin hayat Bir ömür heder oldu Bir gün kapımı çalacak ölüm Ama o rahman Karalar bağlamam “Şefaatine güvenim sonsuz O rasulün o gül rasul Seevgisiyle yandım Ve affına güvenim sonsuz O Rahmanın …şefkati sınırsız o Hasretiyle yandım