Hayat Soframda Çürük Meyvesin

Hayat Soframda Çürük Meyvesin Soğudum bu hayattan Sofrasında çürük meyve Bal yemedim Çürük meyveler yedirdi bana hayat sofrasında... Ve elinde taş bu hayatın ... Ah hayat soframda çürük meyvesin Nereden bilirdim üvey anneymiş hayat... Nereden bilirdim varlığın kuzey kutbunda kaldığını dünyanın Şikayetçiyim bu hayattan bu dünyadan Şikayetçiyim asrımdan Ve sunduğu hayattan Bu hayat kabil Ağla gönlüm sensin habil Anlamışım da ne olmuş Hayatım zulüm... Gel tut elimden gülüm Ağlar gönlüm gönlüm Habil Affet Allahım beni Affım için dualar et gülüm Çürük meyveler yedirdi bana hayat sofrasında.. Nerdesin yetim gönüllerin annesi... Açtım bağlı gözlerimi Bir çöplük hayat sofrasında İyi ki, ölümlüyüz Bütün iğrenç yiyecekler hayat sofrasında Nerdesin anne Çürük meyveler yedirdi bana hayatım ... Çok cimri bu hayat Şikayetçiyim bu hayattan Nerdesin yetim gönüllerin annesi... Yetim gözlerin annesi Güneş yüzlü nerdesin Çürük meyveler yedirdi bana bir hayat ... Neredesin ey bahar yüzlüm Ay sözlüm Çürük meyveler yedirdi bana hayat ... Yetim derelerin annesi nerdesin Sil yıka elini yüzünü bu gönlün annesi... Ağlasın mı kirli ellerine bakıp bakıp bir sokak çocuğu bu gönül Nerdesin yetim gönüllerin annesi... Çürük meyveler yedirdin bana hayat ... Al başına çal ey hayat bu iğrenç sofrandan kaçıyorum O gözleri bağlı çocuk yok karşında artık Kor haykırışlarla ağlar bir sokak çocuğu bu gönül Kirlendim yağmurlar yok mu Nerdesin yetim gönüllerin annesi... Nafile bekleyişim Bir kuraklık var insan kardeşim bir ömür de beklesem Ağarası yok elimin yüzümün Çaresizliklerimiz ölü kuşlar gibi Ve Ne hilal ne bir yıldız var gecesine güzelliklerin Ne kazanılmış bir bedir gördüm tarihinde gönlümün Onca dert buldu gönlümü ya nerde huzur ... Nerdesin yetim gönüllerin annesi... Ve insan kardeşim On taş yedim başıma iki ceviz geçti elime her ceviz kapma yarışında... Dürüstlük ,o koca devlet silinmiş haritadan Yazlık kışlık elbisesi var yalanın o bir zengine olmuş gelin... Susmak reva görülmüş her bülbülle korkuları zalim mi zalim hakkı haykıran dilin Sevap arama günah istemediğin kadar bol tabak tabak kir Hayat sofrasında Nerdesin yetim gönüllerin annesi... Yaralı geyik gibi her gönül Sevaplar uzak bir dağ Yarasını kimler sarsın... Bin yara aldım hayat sofrasında Nerdesin yetim gönüllerin annesi... Zaman bir savaşçı gönül ülkesinde Bin depremle yıkan binalarını gülün Bin atom bombasıyla uçaklarıyla tanklarıyla savaşan bir öksüz çiçekle Çiçeğin öksüz haritası Kuyular çöplükler Yol belli değil ışığın askeri için Nerdesin yetim gönüllerin annesi... Gül insan ve çiçek düşünce ağlamasın mı bahtına Baharsız kışlar peş peşe geldi Leşler gördüm hayat sofrasında Güneş say Aklı Ay say vicdanı Bunları sil Geriye karanlık kalmaz mı Güneşini yitirmiş bir kördür gönlüm Hayat sofrasında Cennetim nerdesin Nerdesin yetim gönüllerin annesi... Her yerde perde Gözlerini bağlamışlar sokak çocuğu olmuş gönlüm Bütün beyaz düşler beyaz güvercinlerdir Nerde güvercinleri göklerin Günahlar ,cahillikler Yalan dolan ... Hayat sofrasında yılan... Nerdesin yetim gönüllerin annesi... Nasıl bir ülkeye benzer gönül denilen şey bilmem Gülü yok derdi dikeni çok bir ülkedir ömür... İnsan kardeşim Mavisi ölmüş bir deniz payımıza düşen Nerdesin yetim gönüllerin annesi... Nefis denilen şey en çok da kara toprağa benzer Bu kara toprağa Karanlık dikmişler ağaç diye Karanlığı sulamışlar ağaç diye Olmaz olsun bu bahçe Gül büyütmeyen bu bahçe Nerdesin yetim gönüllerin annesi... Her parçası mezarlık... Bir dünya benim gönlüm Cihan harpleri yaşamış bir dünya gönlüm Yaşım kırk olmadan İnsan kardeşim masallarım nerede Sevgi ölmüş saygı ölmüş Ölmüş güzelliğin askerleri Taş dikelim bu mezarlıklara da Bal mı olsun... Kuş sütü mü beklenilir Hayat üvey anne sofrası insan kardeşim İnsan kardeşim Güneşsizdir bir kutup yazı bu hayat... Bir yaz için iki güneş yetmezken Ne umulur ki, böyle bir hayatın sofrasında İnsan kardeşim cennetim nerde Nerde yetim gönüllerin annesi...