Hayatım Şiir

HAYATIM ŞİİR Kimse bilmez şiir yazdığımı Ve aceleyle tütün içtiğimi. Yine saat sabaha varıyor.. Uçurumdan düştüğüm sen misin? Sana ayırdığım saatler sormaz mı bunun hesabını? Dile gelmez mi deniz kenarındaki kırık bank? Etmez mi sitemini dertleştiğim yabâni çiçek? Ve sözlerine kandığım Canım arkadaşım sığırcık kuşu. Yürüyemiyorum artık rüzgara karşı Dalıp gittiğim kara bulutlar gidiyor Arkasından gelenler selamını eksik ediyor benden Ne yaptım ne ettim de benden kafasını çeviriyor Zili boynunda olan. Dedim ya yürüyemiyorum diye Bağdaş kurmak daha kolay geliyor şimdi Rüzgar saçlarımı aralıyor Ve bir şiir dokunuyor dudağıma. Ben adı bilinmez şair... Yaşımdan çok yaşadıklarım andırır beni Yaşım yirmi beş ediyor Mevsimlerin dans ettiği yerde yaşıyorum Fakat seviyorum bu iklimleri Yaşadığımı hissettiriyor. Yaralarım haykırıyor İçimde büyüttüğüm acıyı kusuyorum Hastalanıyorum hasretler yüzünden Merhemini bulamıyorum bu usul usul akan kanın. Ben de bu karamsarlık olduktan sonra Başak vermez buğdaylar Pantolonumun yamaları tutmaz Ama Boyun eğmem kokulu esvaplara İyiliği öldürdüm Ve bittim. Sevmedim kaldırımları Yürüdüm aykırılığa. Susuyorum Bu bir isyan demiştim Gücüm bundandır Buradan alıyorum cesaretimi Sustukça daha da haykırıyorum Peki sustuklarımı duyabilir misin Hayır! sen bu yüreğin harcı değilsin. Burada yeni sürülmüş toprak gibiyim Gebeyim tohuma Baharı içimden doğurmaya Bütün alemi saklamaya Aş olmaya kurda kuşa Ve Bereket için kıtlığa da hazırım. Mazot dumanına karışmışım Yüzüme bir siyahlık siniyor Babam emeğin izidir diyor Cemâline inmiş kazayaklarından belli İşte şâhidim! Saygıdan bükülmüştür beli. Bütün anlamların ötesinde Bende bir mâna var Sizlerin lügatından sıyrıldım Bir öğle vakti Körfezin serin sularında yol alırken Donanmaya doğru seyirtirken kadrajımı Anladım ben bundan ibaretim.