Hayırsız Şair
Sevincimiz olmadı hiç
gözyaşlarımız kedere döküldü
keyifle içemedik şu zıkkımın kökünü
sarılırken kemiklerimizin çatırtısı duyulmadı
hep hasretlere gebe kaldık
ne düşükler yaptık.
Umuda selam çakamadık
en dayanılmaz sancılara eyvallah çektik
tek mevsim yaşadık
ne boranlar yedik
şemsiye açamadık
kurulanamadık.
En sevdiğimiz türkü olmadı hiç
ağız dolusu güldüğümüz
gülmekten öldüğümüz bir günümüz olmadı.
yağmurlu kara gecelerimiz
mavili sabahlara bağlanmadı
güneş üstümüze dolmadı
kuşlar lal oldu.
Bütün bunlar yaşanırken
yanımda
sırtımı yasladığım
gövdesine sığındığım
gölgesinden güç aldığım
bir Çınar vardı,
koskocaman
yıkılmaz ulu bir Çınar;
anam...
Çınarları pek severim
anamın ellerinden hasretle öperim...