HEM PİŞMANIM HEM ÇARESİZ
Düşünmeden kara kara,
Köyden geldim buralara,
Hem pişmanım hem çaresiz
Kapanmışım dört duvara.
Önüm arkam sağım solum,
Dört duvardır yoktur yolum,
Hem pişmanım hem çaresiz
Hani benim Anadolu’m.
Pencereye çıkıyorum,
Etrafıma bakıyorum,
Apartmanlar göğe çıkmış
Gökyüzünü görmüyorum.
Sabah öğle akşam evde,
Seyrettiğim tek şey perde,
Kucak açtım acılara
Anavatan oldum derde.
İbrahim Akbaş
16 08 2006 (1)