Hepsi Senin Yüzünden!

Bir türlü göremedin görmen gerekenleri Yaşadığım ne varsa hepsi senin yüzünden! Güllere sırt çevirdin, kayırdın dikenleri Yaşadığım ne varsa hepsi senin yüzünden! Yakındın görünüşte, hakikatte ıraktın Çektin hicran pimini, son kibritini çaktın Yarım asırlık ömrü bir çıra gibi yaktın Yaşadığım ne varsa hepsi senin yüzünden! Bir kalemde silinmek, dokunuyor kanıma Karara mühür bastın, yağ sürdün urganıma Girdaba soktun beni, kast eyledin canıma Yaşadığım ne varsa hepsi senin yüzünden! Şimdi kanatlar mahzun, yuvadan uçtu kuşlar Düzler geride kaldı, başladı dik yokuşlar Baharla vedalaştı, içimde kara kışlar Yaşadığım ne varsa hepsi senin yüzünden! Hayaller suya düştü, umutlar serap oldu Düne dair bâkiyem yolunda türap oldu Derdest oldu kaleler, gönüller harap oldu Yaşadığım ne varsa hepsi senin yüzünden! Bir değirmen misali öğüttün yıllarımı Su vermedin, kuruttun meyveli dallarımı Gayri senden bilirim bu mahzun hâllerimi Yaşadığım ne varsa hepsi senin yüzünden! Cezam müebbet benim; hüzünkârım, barksızım Bu sığıntı hâlimle bir mahkumdan farksızım Ey zamana hükmeden, diner mi yürek sızım? Yaşadığım ne varsa hepsi senin yüzünden! Kalbimi ısıt dedim, sen fırına tıkadın! Olumlu bir iz bırak, unutulmadan adın! Ne söylesem beyhude, anlamadın ey kadın! Yaşadığım ne varsa hepsi senin yüzünden! 10 Haziran 2026/Trabzon M. NİHAT MALKOÇ