Hesapsız Duygular

Bil ki üzgün bırakıp ayrılırken caddeler kaldırım taşlarıyla örtülmüş uçurumlardır. Bilinçsizce mırıldanışta ansızın hatırlanan bir şarkı gibidir dönüşündeki haz Uzun uzun ağlamak için güdülen hasret bazan nelere değmez subaşından ürkütülmüş ceylanın sekerek kaçarken ırmağa saldığı keder sanki süzülüp kalbine gelir Yanıp sönen solgun ve kararsız ışıkları şehrin yapraklarda ışıldasa da yıldızlar kadar gözlerimde yoğunlaşan anlamsız bakış takılıp gölgesine derinliklerin uzaklaşır Oysa tayların körpecik kuyruğuna parlak yelesine bağlanan kurdela huylarını gizlice dizginlemek içindir Ve bilmediğim acılar yemişine kuşların konmadığı ağaçlar sarmaşıklar altında Seni birazdan ay batarken anacağım fakat unutma ki yaşamak sonsuz bir tatla onarıyor hırçın bir çocuğun ısırdığı elmayı Nihat BEHRAM